Grzybica dłoni

Najczęstszym patogenem jest Trichophyton rubrum, a do zakażenia dochodzi często w wyniku przeniesienia zakażenia ze stóp, dlatego grzybica dłoni jest zwykle jednostronna i częściej dotyczy prawej ręki, zwłaszcza u osób praworęcznych.

W przypadku zakażenia stóp oraz jednej ręki zmiany określa się jako „zespół dwóch stóp i jednej ręki". W przypadku tej choroby objawy kliniczne to: zaczerwieniona skóra, wykwity w postaci grudek i pęcherzyków ze strupkami występujące na bocznych powierzchniach dłoni i palców rąk. Na stopach grzybica umiejscawia się na ich spodniej stronie w części przyśrodkowej brzegów podeszwowych oraz w trzeciej i czwartej szparze międzypalcowej. W tej odmianie grzybicy dochodzi do złuszczania się naskórka, któremu towarzyszy uciążliwy świąd.

Rzadziej spotykanym typem jest odmiana potnicowa, przebiegająca ostro lub podostro, z okresową poprawą stanu miejscowego. Charakterystyczne jest występowanie zgrupowanych pęcherzyków, które mają niekiedy obrączkowate lub wężykowate ułożenie. Najczęściej dotyczy powierzchni palców oraz brzegu ręki. Do zakażenia tą odmianą grzybicy dochodzi najczęściej w publicznych łaźniach, kąpieliskach oraz przy używaniu cudzego obuwia. Leczenie jest długotrwałe (leki antyseptyczne, przeciwwysiękowe i keratolityczne – głównie kwas borowy, kwas salicylowy i kwas octowy, kwas taninowy) i wymaga częstej zmiany skarpet (bawełnianych i przewiewnych) lub rajstop. Konieczna jest także zmiana obuwia. Należy także przestrzegać podstawowych zasad higieny aby nie doprowadzić do zakażenia innych osób (odkażanie miednic, wanien, brodzików, dywaników, częste pranie ręczników).