Grzybice atypowe

Grzybice atypowe

2007-04-21
Mimo że w większości przypadków zakażenie grzybicze skóry i paznokci przebiega w sposób klasyczny, coraz częściej obserwuje się obrazy nietypowe, odbiegające swoją morfologią od ogólnie znanych cech grzybicy.


Może to być związane z nierozpoznaniem grzybicy i włączeniem nieodpowiedniego leczenia, szczególnie tak rozpowszechnionej sterydoterapii zewnętrznej. Dotyczy to zarówno zakażeń wywoływanych przez dermatofity, jak i grzyby drożdżopodobne. Grzybice takie niejednokrotnie przypominają lub wręcz imitują inne dermatozy, co nastręcza ogromne trudności diagnostyczne. Niezwykle istotne znaczenie dla poprawnej diagnostyki zakażeń grzybiczych ma więc badanie mikologiczne. Błędne rozpoznanie zakażenia grzybiczego prowadzi do zastosowania niewłaściwego leczenia, często za pomocą zewnętrznych preparatów kortykosteroidowych. Konsekwencją takiego postępowania jest całkowite zaciemnienie obrazu klinicznego, a stan taki określa się mianem „grzybicy zamaskowanej". Do innych przyczyn coraz częstszego pojawiania się grzybic atypowych należą zaburzenia odporności chorych, współistnienie innych dermatoz, coraz częstsze pojawianie się grzybic zawleczonych z krajów egzotycznych. Jednakże najczęstszą przyczyną grzybic atypowych jest sterydoterapia , powstał nawet termin Tinea incognito – czyli grzybicy bardzo nasilonej, nietypowej, zamaskowanej pod wpływem steroidów. Początkowo zastosowana sterydoterapia przynosi choremu ulgę w postaci ustąpienia świądu i stanu zapalnego, lecz po odstawieniu leku zmiany nawracają z większym nasileniem. Pojawienie się nietypowych obrazów grzybicy związane jest z licznymi czynnikami, m.in. stanami chorobowymi organizmu, bezpośrednim czy pośrednim działaniem terapeutycznym, odbywaniem częstych dalekich podróży, co naraża na kontakt z nietypowymi (egzotycznymi) gatunkami grzybów. I odwrotnie - niektóre choroby skóry do złudzenia mogą upodabniać się do klasycznego zakażenia grzybiczego:

Nietypowe choroby grzybicze mogą przybierać postacie kliniczne m.in.
  • infekcji bakteryjnych, chorób alergicznych,
  • chorób autoimmunologicznych (toczeń rumieniowaty, choroby pęcherzowe),
  • obraz łuszczycy,
  •  trądzika różowatego,
  •  ziarniniaka obrączkowatego.
Wskazane przykłady wskazują na decydującą rolę diagnostycznych badań mikologicznych przed włączeniem leczenia. Jest to bardzo istotne również w przypadku podejrzenia grzybicy paznokci mogą mieć inne tło np. pourazowe, troficzne, genetycznie uwarunkowane czy też związane ze współistnieniem innych dermatoz. Rozpoznanie kliniczne grzybicy wymaga więc potwierdzenia laboratoryjnego. Aby ustrzec się fałszywie ujemnych wyników badań mikologicznych należy stosować prawidłowe techniki pobierania materiału a także unikać stosowania leków przeciwgrzybiczych przed badaniem.
04-02-2011 11:12
olo2010
Znalazłam złoty środek - probiotyki. Na http://www.pdhsobieraj.blog.interia.pl można wszystko przeczytać. oni odpow...
Kontakt z redakcją | Reklama | Nota prawna | Komentarze | Polityka Cookies
Copyright 2007-2008 e-zdrowie.info. All rights reserved.